Natuurlijke speelplekken met spelaanleidingen nodigen meer uit tot spelen dan speeltoestellen. Je kunt er ontdekken, je grenzen verleggen, samenwerken. Bovendien kun je er veel leren over de natuur. Elke plek die (tijdelijk) geen functie heeft kan zo’n speelplek worden, hoe groot of klein ook.

Een speelplek die je samen met buurtbewoners ontwerpt draagt bij tot een beter leefmilieu; mensen hebben meer contact met elkaar en zullen goed voor hun eigen plek willen zorgen.

Ik inventariseerde wat er nodig is om zo’n speelplek te maken. Ik bedacht waarmee je zo’n plek kan inrichten, bijvoorbeeld een uitkijkpost, ontmoetingsplek, moestuin en klimobject. Voor alles tekende ik simpele iconen.

Ik maakte twee folders; één voor gemeenten en woningbouwverenigingen en één voor bewoners. De laatste laat bewoners de mogelijkheden van een avonturentuin zien en maakt ze enthousiast zelf te participeren. Op de achterkant is ruimte de situatie naar eigen wens in te tekenen.

2007 eigen opdracht:
ontwerp een methode waarmee je restplekken in een stad kan omtoveren tot nieuwe avontuurlijke speelplekken