Ik loop wat te dwalen. Weer een nieuwe stad. Weer een plek om te ontdekken, om me thuis te voelen, om me te verwonderen. Ik loop maar wat. Kijk omhoog, vooral omhoog. Doelloos maar niet zonder doel. De stad moet van mij worden. Als mijn broekzak wil ik hem uitpluizen. Wil de mooie composities zien die overal zijn, de details, de drukte verjagen door te filteren. Sla een steegje in en stuit op een wonder. Toevaligheden. Schaduwen. Achtergelaten verhalen die ik zelf kan verzinnen. In een drukke winkelstraat blijf ik staan. Een mooie gevel die ik niet eerder had gezien. Als ik een foto maak staan ook andere mensen stil. Ze kijken met me mee. Zien even wat ik zie, en gaan dan verder met wat ze deden.

2006 eigen opdracht
deel van onderzoek naar “rust in de stad”

leiden